karate tradycyjne podstawowe wiadomości
Kumite karate tradycyjnego


Dummy

Dopiero po pewnym czasie stopniowo przychodzi zrozumienie, że kumite to taki rodzaj walki z przeciwnikiem, który ma na celu służy wyłącznie własnej ekspresji i samodoskonaleniu. Niezbędne jest zatem podjęcie maksymalnego wysiłku fizycznego i psychicznego, który pozwoliłby utrzymać stałą koncentrację w wykonywaniu każdej techniki z odpowiednią sprawnością i siłą. Celem jest uniemożliwienie przeciwnikowi skutecznej reakcji. Zależnie od osiągniętego poziomu zaawansowania walki są prowadzone w rozmaity sposób. Rozróżniamy trzy kategorie: podstawową(ustalony dystans i zapowiedziane techniki -kihon ippon kumite), półwolną (dystans dowolny, na pierwszą, zapowiedzianą technikę ataku wykonywaną w ustalonym czasie - jiyu ippon kumite) i wolną (walczący mogą stosować bez zapowiedzi dowolne techniki, zachowując jednak pełną kontrolę nad uderzeniem, tak by nie spowodować obrażeń u przeciwnika - jiyu kumite). Skoro ostatecznym celem karate jest panowanie nad sobą i swoimi emocjami, jasna staje się przyczyna, dla której kumite w kategorii wolnej jest ostatnim stadium treningu w tej formie karate. Niestety, pomimo ogromu wysiłków, wkładanych przez instruktorów w uświadomienie ogółowi, że walka karate nie jest zwykłą bijatyką ani też środkiem nacisku i przemocy, negatywne konotacje karate są w dalszym ciągu mocno zakorzenione w społeczeństwie. Po dziś dzień są jeszcze ludzie, dla których karate kojarzy wyłącznie z "mordobiciem" lub "rozbijaniem desek". Oczywiście, karate bywa również i takie. Ze swej istoty podobne jest do nożna, który może być wykorzystany z pożytkiem lub szkodą, zależnie od intencji, w jakiej go użyto. Starcie z kimś, kto przede wszystkim jest kolegą z dojo, a potem dopiero przeciwnikiem, stanowi wyzwanie, służyć ma wyłącznie przeniesieniu ducha walki przy zdecydowanej woli niedopuszczenia do konfrontacji a tylko dla zademonstrowania własnej przewagi. Siła i sprawność, w odłączeniu od głębszego celu, któremu powinni służyć, stają się przymiotami pozbawionymi większej wartości.



Kata karate tradycyjnego


Dummy

Ostatni ruch kata powinien wypaść dokładnie w tym samym punkcie, w którym rozpoczęto ćwiczenie. Oczywiście po bezbłędnym wykonaniu wszystkich technik pozorowanej walki. Pozostawanie w czujnej gotowości(zanshin) jest integralną częścią kata i powinno być równie doskonałe jak zachowanie w ćwiczeniu określonej pozycji(kamae).

Każde kata ma własne cechy charakterystyczne, które ćwiczący powinien wydobyć na jaw, odciskając indywidualne piętno na wykonywanych technikach ręcznych i nożnych i nie zapominając nigdy o wyimaginowanym przeciwniku, w trakcie wykonywania kata należy zwrócić uwagę na naprzemienne napisanie i rozluźnianie mięśni, regularny oddech i zachowanie czujności(nie może to jednak prowadzić do usztywnienia się). Przede wszystkim trzeba jednak osiągnąć niezbędny stopień koncentracji wewnętrznej(duchowej). Równoczesne zachowanie wszystkich tych elementów sprawia, że ruch staje się płynny i harmonijny, rytmiczny i pełen wdzięku, co jest spowodowane tym, że siła zostaje użyta we właściwym momencie, a ciało wprawione w ruch z elastycznością i swobodą. Żaden ruch kata nie jest zbędny. Ciąg określonych technik w każdym ćwiczeniu to nie działania spektakularne, podjęte dla wywołania efektu wizualnego, lecz ruchy uzasadnione przewidywanym przebiegiem walki, studiowane i doskonalone przez mistrzów karate, którzy je tworzyli. Jedni robili to dla nabycia siły fizycznej, wzmocnienia muskułów i kości, inni- dla poprawienia refleksu i zwiększenia szybkości.

Jeżeli chodzi o klasyfikację, kata generalnie dzielimy na należące do stylu Shorei (siła i moc) i stylu Shorin ( szybkość i lekkość). Ćwiczenia kata rozpoczyna się od nauki pięciu podstawowych form z grupy Heian. Określenie to pochodzi od nazwy historycznej stolicy Japonii, Kyoto, która oznaczała "panuj w pokoju i ze spokojem". Pozwala to zrozumieć głębszy sens użycia pojęcia Heian w zastosowaniu do pierwszych pięciu kata. Opanowanie ich w wystarczającym stopniu daje adeptom sztuki karate podstawy, pozwalające na wyronienie w sobie szybkości, refleksu, umiejętności technicznych i siły fizycznej. Przede wszystkim jednak umożliwia uzyskanie spokoju wewnętrznego. To zaś z kolei stanowi gwarancję skutecznej samoobrony.

Po formach z grupy Heian następuje długa lista kata wyższych(bardziej złożonych). Należą do nich ćwiczenia z serii Tekki, Bassai, Empi, Join, Kanku, Jitte, Gankaku, Hangetsu i wiele innych. To właśnie dzięki ćwiczeniu kata, karate przetrwało do dzisiejszych czasów. Połączenie wszystkich technik w ramach poszczególnych kata sprawiło, że dziedzictwo wspaniałej sztuki walki jaką jest karate nie zostało zaprzepaszczone, lecz przekazywane z pokolenia na pokolenie i dotrwało do naszych dni.



kata, fukugo, enbu


Dummy

FUKUGO:

Dwubój polegający na naprzemiennym rozgrywaniu kata i kumite w ramach jednej konkurencji. Zawodnicy równolegle prezentują kata kombinowane o nazwie Kitei. Schemat rozgrywek eliminacyjnych jest zawsze tak ułożony, by w finale rozgrywane było kumite.


ENBU

Walka choreograficznie ułożona. Czas trwania wynosi 55-60 sekund. Rozgrywana w parach: mężczyzna-mężczyzna, mężczyzna-kobieta. Oceniana systemem punktowym, podobnie jak kata.



KLUB KARATE TRADYCYJNEGO KOBU kobu.pl